شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۴دل همان غمناک و شد در عشق چشم من سفید
2. شمارهٔ ۱۵به رنج از ناله ای کردم کسی که بی سبب نالد
3. شمارهٔ ۱۶بس که در کوی تو چشمم گریه بسیار کرد
4. شمارهٔ ۱۷دل ترک عشق آن بت دلجو نمی‌کند
5. شمارهٔ ۱۸آن که بی پرواییش هردم مرا رسوا کند
6. شمارهٔ ۱۹جفا کن تا توانی برق من، خرمن نمی‌سوزد
7. شمارهٔ ۲۰کس چرا در قتل چون من بی کسی حیران بود
8. شمارهٔ ۲۱مرا دلی ست که هرگز ندیدم او را شاد