امیرالشعرا محمد بن عبدالملک معزی نیشابوری، ملک‌الشعرای دربار ملکشاه و سلطان سنجر سلجوقی بود. تخلص «معزی» را از لقب ملکشاه، معزالدین، گرفت. به روایت مشهور، تیری که از کمان سنجر به خطا رفت، او را زخمی کرد و سرانجام جانش را گرفت.
شجره‌نامه
پدرعبدالملک برهانیشاعر
زندگی‌نامهامیر معزی
حامیانملکشاه سلجوقی، سلطان سنجر
ماه نو
به روایت چهار مقاله، معزی در آغاز تهی‌دست بود. شبی که شاه در جست‌وجوی ماه نو رمضان بود، معزی بدیهه سرود: «ای ماه چو ابروان یاری گویی / یا نی چو کمان شهریاری گویی». ملکشاه شاد شد و او را بزرگ داشت. دیوانش بیش از هجده هزار بیت دارد.
آثار
دیوان امیر معزی
خواندن آثار و اشعار امیر معزیمتن کامل در بخش شاعران سرتیترها
دیوان
پرسش‌های رایج
تخلص معزی از کجاست؟
از لقب ملکشاه سلجوقی، معزالدین.
منابع
- نظامی عروضی، چهار مقاله
- دیوان امیر معزی (تصحیح عباس اقبال)