مهدی اخوان ثالث، با نام شعری «م. امید»، زبان استوار شعر خراسانی را با شعر نیمایی درآمیخت. «زمستان» و «آخر شاهنامه» و «کتیبه» از شعرهای ماندگار اوست؛ شعرهایی سرشار از اندوه و حماسهی شکست. او در کنار آرامگاه فردوسی به خاک سپرده شد.
شجرهنامه
زندگی
اخوان در مشهد زاده شد و هنرستان آهنگری خواند. در جوانی به تهران رفت و آموزگار شد. پس از رویدادهای مرداد ۱۳۳۲ مدتی زندانی شد. سالها در رادیو و تلویزیون و دانشگاه کار کرد.
شعر
«زمستان» (۱۳۳۵) با سرآغاز «سلامت را نمیخواهند پاسخ گفت / سرها در گریبان است» نماد سرخوردگی نسلی پس از ۱۳۳۲ شد. او در «آخر شاهنامه» و «از این اوستا» میراث حماسی ایران را با غم روزگار درآمیخت. پژوهش «بدعتها و بدایع نیما یوشیج» از نوشتههای اوست.
گاهشمار زندگی
- ۱۳۰۷ خزادن در مشهد
- ۱۳۳۵ خانتشار زمستان
- ۱۳۳۸ خآخر شاهنامه
- ۱۳۴۴ خاز این اوستا
- ۱۳۶۹ خدرگذشت و خاکسپاری در توس
آثار
پرسشهای رایج
شعر زمستان از کیست؟
از مهدی اخوان ثالث، در دفتری به همین نام (۱۳۳۵).
آرامگاه اخوان ثالث کجاست؟
در باغ آرامگاه فردوسی در توس.
منابع
- محمدرضا شفیعی کدکنی، حالات و مقامات م. امید
- دانشنامهی ایرانیکا، مدخل «Aḵawān-e Ṯāleṯ»