سهراب سپهری، شاعر و نقاش کاشانی، با زبانی آرام و تصویری، نگاهی عارفانه به طبیعت و زندگی را در شعر نو فارسی آورد. «صدای پای آب» و «مسافر» و مجموعهی «هشت کتاب» او از پرخواننده‌ترین شعرهای معاصر فارسی‌اند.
شجره‌نامه
نقاش
سپهری در کاشان زاده شد و در دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران نقاشی خواند. به ژاپن و هند سفر کرد و از هنر و فلسفه‌ی خاور دور، به‌ویژه ذن و بودایی، تأثیر گرفت. نقاشی‌هایش، به‌ویژه درخت‌ها و دشت‌ها، در نمایشگاه‌های ایران و جهان نشان داده شد.
شاعر
«صدای پای آب» (۱۳۴۳) با سرآغاز «اهل کاشانم / روزگارم بد نیست» شعری بلند درباره‌ی زندگی و نگاه تازه به جهان است: «چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید». او همهی دفترهایش را در «هشت کتاب» (۱۳۵۵) گرد آورد. در ۵۲ سالگی بر اثر سرطان خون درگذشت.
گاه‌شمار زندگی
- ۱۳۰۷ خزادن در کاشان
- ۱۳۳۲ خپایان تحصیل در هنرهای زیبا
- ۱۳۴۳ خصدای پای آب
- ۱۳۵۵ خهشت کتاب
- ۱۳۵۹ خدرگذشت در تهران
آثار
پرسش‌های رایج
آرامگاه سهراب سپهری کجاست؟
در صحن امامزاده سلطان علی بن محمد باقر، در مشهد اردهال نزدیک کاشان.
هشت کتاب چیست؟
مجموعهی همهی دفترهای شعر سپهری که در ۱۳۵۵ منتشر شد.
منابع
- پروانه سپهری، سهراب، مرغ مهاجر
- دانشنامه‌ی ایرانیکا، مدخل «Sepehri, Sohrāb»