پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۴۹

آه کز کوی او به در رفتم

با لب خشک و چشم تر رفتم

ز آمدورفت من چه می‌پرسی

که به پا آمدم به سر رفتم

در تماشای روی او از خویش

شمع‌سان از ره نظر رفتم

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۵۱گر ز چشم دام می‌دیدم نگاه التفات
  2. شمارهٔ ۲۵۲ما خون به ایاغ خویش کردیم
  3. شمارهٔ ۲۵۳احوال خود بتان به شما عرض می‌کنم
  4. شمارهٔ ۲۵۴من چه گویم چه زین سفر دیدم
  5. شمارهٔ ۲۵۵یاد ایامی‌ که با آن دل‌شکن می‌ساختم
  6. شمارهٔ ۲۵۶ز همرهان درین وادی کجا کاری به کس دارم
  7. شمارهٔ ۲۵۷خواندی از خیل غلامان خودم
  8. شمارهٔ ۲۵۸کردی بر من جفا چه گویم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.