پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۵۴

من چه گویم چه زین سفر دیدم

که به هر گام صد خطر دیدم

جنگ ناکرده از فراق گریخت

صبر طان بی‌جگر دیدم

حاجی از طوف کعبه آمد باز

رفتم و گرد یار گردیدم

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۵۶ز همرهان درین وادی کجا کاری به کس دارم
  2. شمارهٔ ۲۵۷خواندی از خیل غلامان خودم
  3. شمارهٔ ۲۵۸کردی بر من جفا چه گویم
  4. شمارهٔ ۲۵۹زین گلستان به خاطر دلگیر می‌روم
  5. شمارهٔ ۲۶۰گر نه سودا به سر زلف بتان می‌کردم
  6. شمارهٔ ۲۶۱پرم در قفس ریخت از بس طپیدن
  7. شمارهٔ ۲۶۲در غمت گریه فراوان کردم
  8. شمارهٔ ۲۶۳نمی‌دانم چه سازم تا دلت از کین بگردانم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.