شمارهٔ ۱۶۳
کسی امید چه نفع از تو ای فلک دارد
به زخم هر که تو مردم نهی نمک دارد
رقیب سوخته را بار اختلاط مده
حذر ز صحبت او کن که آتشک دارد
ز جور چرخ چه پرواست دردمندان را
که طفل اشک کجا بیم از فلک دارد
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۶۵تنگ تنگ از دهن یار شکر می‌ریزد
- شمارهٔ ۱۶۶ره نمی‌یابد سکندر هم به دولت‌خانه‌اش
- شمارهٔ ۱۶۷گر او دل می‌دهد جان می‌ستاند
- شمارهٔ ۱۶۸تندخویی ز من نمی‌آید
- شمارهٔ ۱۶۹دارد افسانهٔ بیتابی من تأثیری
- شمارهٔ ۱۷۰نه همین عالم ازین زلف دگرگون گردید
- شمارهٔ ۱۷۱داغت بس از فنا به مزارم بهار کرد
- شمارهٔ ۱۷۲مرا اگر تب عشق استخوان بجنباند
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.