شمارهٔ ۱۷۲

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۷۴سحری مرحمتی عشق تو در کارم کرد
2. شمارهٔ ۱۷۵اگر ز خاک مزارم غبار برخیزد
3. شمارهٔ ۱۷۶غم افزون شد نپرسیدی چرا شد
4. شمارهٔ ۱۷۷تا ستانم ز بتان داد تن خون‌آلود
5. شمارهٔ ۱۷۸چشم تو را که رخصت خون ریز داده‌اند
6. شمارهٔ ۱۷۹غنچه‌سان تنگی دل از سر من وا نشد
7. شمارهٔ ۱۸۰خیال تند خوی در دل من خانه می‌سازد
8. شمارهٔ ۱۸۱دشمنان خانهٔ من سوخته بودند نشد