پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات

شمارهٔ ۵۳۱

بر من دواسپه تاخته غم یا علی مدد

ای صاحب لوا و علم یا علی مدد

گم کرده راهم و به جناب تو ملتجی

ای هادی و امام امم یا علی مدد

از لطف داد من بستان زین غریب کش

تا کی کشم ز چرخ ستم یا علی مدد

محرومیم ببین و ترحم نماییم

ای محرم حریم حرم یا علی مدد

درمانده‌ام به مفلسی و عجز و احتیاج

دریای جود و بحر کم یا علی مدد

خاطر مرا ز صحبت مردم گرفته شد

گردیده‌ام ندیدم ندم یا علی مدد

بی‌بهره‌ام مدار ز فیض نوال خویش

ای قاسم رحیق و نعم یا علی مدد

تنها نه نام پاک تو ورد زبان ماست

بر دل نموده‌ایم رقم یا علی مدد

راهم نما به سوی سرور و حضور خویش

سرگشته‌ام به وادی غم یا علی مدد

خوش گفت دوش واقف آزاده از دو کون

من بنده و غلام توام یا علی مدد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۳تا خط و چهرهٔ جانان به نظر می‌آید
  2. شمارهٔ ۵۳۴چشم او رهزن ایمان به‌نظر می‌آید
  3. شمارهٔ ۵۳۵شب بر سر کوی تو کسی گرم فغان بود
  4. شمارهٔ ۵۳۶غم مرا افکند از پا غمگساران را چه شد
  5. شمارهٔ ۵۳۷یارم از لطف به لب کار مسیحا می‌کرد
  6. شمارهٔ ۵۳۸ای خوشا طالع پیری که جوانی دارد
  7. شمارهٔ ۵۳۹خنجر به کف او را گذری بر سرم افتاد
  8. شمارهٔ ۵۴۰دل در شط غمت به قرار آشنا نشد
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.