پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۸۲ - در حق جمال الدوله حری

جمال دولت حری ، بافضل

شد اندر خاتم حری نگینه

بپیش رأی او خورشید تابان

بود چون پیش یاقوت آبگینه

فلک با نیک خواه او بمهرست

چنان با بدسگال او بکینه

بجاه او مکرم گشت خوارزم

چنان کز جاه پیغمبر مدینه

یکی پر در سفینه عاریت داد

مرا آن در معالی بی قرینه

بیک نظرت درون ، از بس فواید

مرا مانند دریا گشت سینه

سفینه گر ز بهر دفع غرقست

غریق منتم کرد این سفینه

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۸۴ - در حق جمال الدینای یگانه جمال دولت و دین
  2. شمارهٔ ۸۵ - در صنعت مقطعاز دل راد او رود رادی
  3. شمارهٔ ۸۶ - در حق حمید الدیندر هنر ، ای حمید دین رسول
  4. شمارهٔ ۸۷ - در شکایتز آن روز که گفتی : پس ازین جور کنم کم
  5. شمارهٔ ۸۸ - در مدیحهمن نگویم: به ابر مانندی
  6. شمارهٔ ۸۹ - در حق امیر مسعودای گرانمایه تربت میمون
  7. شمارهٔ ۹۰ - در حق فرید الدینبر بدایع نظم تو ای فریدالدین
  8. شمارهٔ ۹۱ - نیز در معارفخرد نزدیک دولت رفت و گفتا
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.