پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۸۷ - در شکایت

ز آن روز که گفتی : پس ازین جور کنم کم

بسیار بیفزودی و کم هیچ نکردی

گفتم : نکنم با تو وفا ، ترک کنی ، زانک

هر چیز که گفتی : نکنم ، هیچ نکردی

گفتی : چو بمیری بسر خاک تو آیم

آن نیز بکردیم و تو هم هیچ نکردی

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۸۹ - در حق امیر مسعودای گرانمایه تربت میمون
  2. شمارهٔ ۹۰ - در حق فرید الدینبر بدایع نظم تو ای فریدالدین
  3. شمارهٔ ۹۱ - نیز در معارفخرد نزدیک دولت رفت و گفتا
  4. شمارهٔ ۹۲ - نیز در مدح معارفنگردد رزق خلق افزون بطاعت
  5. شمارهٔ ۹۳ - در مرثیۀ نصرة الدینقطب دین ، گر برفت نصرة دین
  6. شمارهٔ ۹۴ - در ترجمه از شعر تازیچون ز شعبان گذشت بیست ، مباش
  7. شمارهٔ ۹۵ - نیز در ترجمۀ شعر تازیمن همان گویم کان لاشه خرک
  8. شمارهٔ ۹۶ - در حق مجدالدیناجل مجد دین ، در بلا و عنا
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.