پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۹۵ - نیز در ترجمۀ شعر تازی

من همان گویم کان لاشه خرک

گفت و می کند بسختی جانی

چه کنم ؟ بار کشم ، راه روم

که مرا نیست جزین درمانی

یا بمیرم من و یا خر بنده

یا بود راه مرا پایانی

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۹۷ - در حق تاج الدینتاج دین ، در بسیط عالم نیست
  2. شمارهٔ ۹۸ - در حق ملک اتسزسرای ترا ، شهریارا ، ز نزهت
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.