پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۸۷

رخش امشب چراغ خانه کیست؟!

نگاهم شهپر پروانه کیست؟!

حدیث کوته زلفش دراز است

شب ما روز از افسانه کیست؟!

زده اشکم ز شادی خیمه غم

سواد چشم من کاشانه کیست؟!

جنون خیزد درین راه از غبارم

خرام شوخی مستانه کیست؟!

ندارد حاصلی جز ناامیدی

ندانم تخم دل از دانه کیست؟!

خماری دارم از درد سر غم

غبارم از خط پیمانه کیست؟!

زبان حرف گیسویش ندانم

که آخر ترجمانم شانه کیست؟!

سر زلفش فتد در پای هوشم

ندانم حلقه دیوانه کیست؟!

غلام حلقه بر دوش دو گوشم

حدیث دلکش جانانه کیست؟!

خوشا از مصرع بیدل که طغرل

سرشکم نسخه دیوانه کیست؟!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹در طریق عشق کس را رهبری در کار نیست
  2. شمارهٔ ۹۰بس که در قصر جهان آبادی از معمار نیست
  3. شمارهٔ ۹۱حاجت من در دو عالم جز گل روی تو نیست
  4. شمارهٔ ۹۲ساقیا باده ده بهار گذشت
  5. شمارهٔ ۹۳سرو نازش هر طرف با قامت دلجو گذشت
  6. شمارهٔ ۹۴شب که در دل عکس خورشید رخ او جا گرفت
  7. شمارهٔ ۹۵آمد و در پیش من از ناز جولان کرد و رفت
  8. شمارهٔ ۹۶سرو من باز آ که تا سرو خرامان بینمت
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.