پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۷۴

رندیم ما و بوقلمونی شعار ماست

رسوا شدن میان کسان اعتبار ماست

ما پیروان پیر خرابات می شویم

بی‌خود شدن به گوشه میخانه کار ماست

زلف سیه که گرد رخ یار دیده‌اید

آن پیچ و تاب حلقه دود شرار ماست

از بهر یار طعنه اغیار می‌کشیم

با یار ما نظر نکند هر که یار ماست

آن معنی‌ای که هست ز مضمون بی‌نشان

پیوسته صید طغرل عنقاشکار ماست!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۶نغمه قانون هستی ساز مضراب فناست
  2. شمارهٔ ۷۷شور دریای محبت موجی از آب من است
  3. شمارهٔ ۷۸عقیق از حسرت لعل تو خون است
  4. شمارهٔ ۷۹تیری که از کمان نگاه تو جسته است
  5. شمارهٔ ۸۰دلبرم پُر پُرجفا افتاده است
  6. شمارهٔ ۸۱یکسر شرار عشقم و آهم زبانه است
  7. شمارهٔ ۸۲بس که بی‌رنگی درین گلشن دلیل رنگ اوست
  8. شمارهٔ ۸۳باده رندان را شراب کوثری‌ست
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.