پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۸۰

دلبرم پُر پُرجفا افتاده است

دور ز آیین وفا افتاده است

بر دلم از ناوک بی‌باک او

صد هزاران زخم‌ها افتاده است

در ره عشقش چو من بسیار کس

از گرفتاری ز پا افتاده است

در هوای وصلش از دور الست

بر سرم این ماجرا افتاده است

زاهدا از قسمت روز ازل

مغ مرا مسجد تو را افتاده است!

قرعه دریاکشی با نام من

از خط کلک قضا افتاده است

طغرل از زیر و بم اشعار تو

ساز مضمون در صدا افتاده است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲بس که بی‌رنگی درین گلشن دلیل رنگ اوست
  2. شمارهٔ ۸۳باده رندان را شراب کوثری‌ست
  3. شمارهٔ ۸۴سرشکم دانه بی‌حاصل کیست؟!
  4. شمارهٔ ۸۵قامت دلجوی او سرو گلستان کیست؟!
  5. شمارهٔ ۸۶سرخط مشق جنون زلف پریشان کیست؟!
  6. شمارهٔ ۸۷رخش امشب چراغ خانه کیست؟!
  7. شمارهٔ ۸۸هیچ در ملک جهان چون او پری‌رخسار نیست
  8. شمارهٔ ۸۹در طریق عشق کس را رهبری در کار نیست
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.