پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۷

ز خون دیده من نامه به یار نویس

به جای مهر که آمد تو انتظار نویس

سخن ز زلف درازش اگر کنی کوته

حدیث طره او را به پشت مار نویس

چو من به دفتر حسنش تراست میل رقم

رسیدی بر رخ او نوبت بهار نویس

اگر به وصف رخش رفت نوبت تحریر

سواد نسخه او از خط غبار نویس!

فسانه‌های سرشکم به خط یاقوتی

به صفحه‌ای که نویسی به آب نار نویس

قلم به حرف محبت ز آه بلبل کن

یکی از حکایت عشاق از هزار نویس

اگر نویسی تو خطی به سوی یار از من

همین قدر که ز عشق تو شرمسار نویس

تو حق شناسی تاریخ رأیت منصور

به هر کجا که نویسی به چوب دار نویس

خوشا ز مصرع سلطان معرفت طغرل

به جای هر الف انگشت زنهار نویس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۹گر نه‌ای صندل برو درد سر خمار باش
  2. شمارهٔ ۱۹۰چند روزی بر بنای طاق غم معمار باش
  3. شمارهٔ ۱۹۱بنای عشق گرت هست خانه ویران باش
  4. شمارهٔ ۱۹۲هرکه را باشد چو من گر شوخ سیمین‌غبغبش
  5. شمارهٔ ۱۹۳ - شمس‌الدین‌جانشهادت بسملم از یک نگاه چشم مستستش
  6. شمارهٔ ۱۹۴ز خود چندان فراموشم که نآیم هیچ در یادش
  7. شمارهٔ ۱۹۵اگر بر قاصد نظاره بخشد رخصت بارش
  8. شمارهٔ ۱۹۶هر کرا گر دلبرش باشد نباشد دل برش
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.