پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۴

آنان که در طلب به پی دل نمی‌رسند

صد سال اگر روند به منزل نمی‌رسند

این ظلم دیگر است که صیادپیشگان

یک بار بر جراحت بسمل نمی‌رسند

در حیرتم که قافله اشک و آه من

هر چند می‌روند به منزل نمی‌رسند

غافل ز دل مباش که خورشید و مه طبیب

در روشنی به آینه دل نمی‌رسند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۶فریاد من به چرخ نه هردم نمی‌رسد
  2. شمارهٔ ۷۷نه همین زآتش عشقت دل ما می‌سوزد
  3. شمارهٔ ۷۸مرغی که بکوی تو ز پرواز نشیند
  4. شمارهٔ ۷۹در آن گلشن که گلچین در به روی باغبان بندد
  5. شمارهٔ ۸۰از آن آهم ز دل مشکل برآید
  6. شمارهٔ ۸۱کدام شب که فغانم به آسمان نرسد
  7. شمارهٔ ۸۲زبامی چو بینم که ماهی برآید
  8. شمارهٔ ۸۳مرا کام دل گر ز یاری برآید
همه‌ی غزلیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.