پرش به محتوای اصلی
صوفی محمد هروی صوفی محمد هروی

دیوان اطعمه

بخش ۲۶

کسی مهر تو در سینه اش نهان باشد

ز شدت مرض موت در امان باشد

در جواب او

به پیش، صحنک ماهیچه چون عیان باشد

محقرست اگر صد هزار نان باشد

برای قیمه کشیدن نخود اولیتر

بلی چو مصلحت مطبخی در آن باشد

به وقت کله بریان زبان به چشم کنید

که در سر آنچه بود، جمله در زبان باشد

علی الصباح چه خوب است بیخ اشکنه اش

ولی به شرط که طباخ مهربان باشد

چگونه شرح دهم در زمانه گیپا را

که سر باطنش امروز در نهان باشد

مدار روغن بسیار از هریسه دریغ

که آب روی وی اندر جهان همان باشد

پناه بر به خدا از گرسنگی صوفی

که او بلاست، مبادا که در جهان باشد

ادامه‌ی دیوان اطعمه

  1. بخش ۲۸صبح دولت می دمد بر خیز از خواب ای ندیم
  2. بخش ۲۹بیا بیا که به روی تو آرزومندم
  3. بخش ۳۰هر که را مهر تو اندر دل شیدا باشد
  4. بخش ۳۱ز در درآ و شبستان ما منور کن
  5. بخش ۳۲ای رخ خوب تو فرخنده تر از ماه منیر
  6. بخش ۳۳چه نازنین جهانی به حسن خویش بناز
  7. بخش ۳۴به بام قصر چو آن ماه دلپذیر آمد
  8. بخش ۳۵سالها خرقه ما در گروه صهبا بود
همه‌ی دیوان اطعمه ←

صوفی محمد هروی درباره‌ی صوفی محمد هروی

صوفی محمد هروی شاعری ناشناخته از قرن نهم هجری قمری است که به تقلید از بسحق اطعمه دیوان اطعمه‌ای به طنز و در وصف غذاها ساخته است. تک‌نسخهٔ باقیمانده از اشعار وی که در سال ۸۷۸ قمری به دست یعقوب بن اسحاق اسماعیلی قهستانی نسخه‌برداری شده با عنوان «دفتر اشعار صوفی» به همت ایرج افشار به چاپ رسیده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.