پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰۲

بهانه را پر پرواز می توان کردن

به وضع هر دو جهان ناز می توان کردن

گل سحاب هوا را به دام سبزه کشید

شکار طالع ناساز می توان کردن

اگر نوازش ما ناز بر نمی تابد

نظاره غلط انداز می توان کردن

کلید ناله مستانه بی گشادی نیست

دری به روی دلی باز می توان کردن

غبار نیستیم در کمین ایمایی است

هنوزم از عدم آواز می توان کردن

کدام بلبل خوش نغمه را سرایم اسیر

طواف گلشن شیراز می توان کردن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۰۴خوش بهشتی است روی او دیدن
  2. شمارهٔ ۸۰۵به نهانخانه وحدت گذری پیدا کن
  3. شمارهٔ ۸۰۶حال زار مرا تماشا کن
  4. شمارهٔ ۸۰۷دل را به یاد مهر و وفا آشنا مکن
  5. شمارهٔ ۸۰۸می بین چنین و یک نگه آشنا مکن
  6. شمارهٔ ۸۰۹قتل ارباب هوس نامزد ناز مکن
  7. شمارهٔ ۸۱۰جان بده ناکام و کام آرزو حاصل مکن
  8. شمارهٔ ۸۱۱زاهد به جان زهد که آزار من مکن
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.