پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۷۶

حرف شوقت مختصر خواهم نوشت

بیشتر از بیشتر خواهم نوشت

قاصد جان می کنم سویت روان

نامه بی دردسر خواهم نوشت

شکر وصل و شکوه هجران او

هر دو را با یکدگر خواهم نوشت

شد ز نومیدی دعا محتاج تر

پر براتی بر اثر خواهم نوشت

خوانده ام شرح اشارات نگاه

وصف لعلش مختصر خواهم نوشت

می زند جوش از دلم موج شکست

باطل السحر خطر خواهم نوشت

نیشکر شد خامه در دستم اسیر

حرف لعلش بیخبر خواهم نوشت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷۸فلک برات که بر شهپر هما ننوشت
  2. شمارهٔ ۳۷۹دیده ام یک مژه آرام به خوابی ننوشت
  3. شمارهٔ ۳۸۰گشته آیینه بیقرار خطت
  4. شمارهٔ ۳۸۱نشینم گوشه ای با خاطر ناشاد هر ساعت
  5. شمارهٔ ۳۸۲قرب شاهان بی صدف کی گوهر شهوار یافت
  6. شمارهٔ ۳۸۳می کشیدی و نگه سیر چمن یاد گرفت
  7. شمارهٔ ۳۸۴گلستانی که هوای دل نومید گرفت
  8. شمارهٔ ۳۸۵تا غمش در دلم قرار گرفت
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.