پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۴

فیض بیداری مسیح بخت آلود کیست

صبحدم پروانه بزم شب مولود کیست

عنبر سارای دود مجمر روحانیان

نکهت ریحان گلزار عبیر اندود کیست

فیض امشب گر نباشد قبله دور فلک

صبح مستی در طواف کعبه مقصود کیست

مردم چشم صباح انتظار فیض عید

پرتو روحانی شمع شب مولود کیست

هر طرف رو می کنم چون کعبه محراب دل است

غیر من در طوف امشب شش جهت مسجود کیست

می کشد صبح وصال از شام هجران نازها

گرمی سود است تا محشر ندانم سود کیست

از تجلی هر طرف پروانه ای پر می زند

شمع خلوتخانه وحدت شب مولود کیست

خضر از بیداری امشب زلالی گر نخورد

زنده جاوید بودن آتش بیدود کیست

دارد از گوش شنیدن چشم دیدن تازه تر

فیض بیداری ندانم صبحدم موعود کیست

گاهی از غفلت گه از بینش دلی وا می کنم

صبح و شام اسیر از چشم خواب آلود کیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۶بوی چمن ز خانه به دوشان شوق کیست
  2. شمارهٔ ۳۳۷گلزارها ز اشک جگرتاب چشم کیست
  3. شمارهٔ ۳۳۸جنون بوی گل افسانه کیست
  4. شمارهٔ ۳۳۹بی غرض چون گردد الفت محرم و بیگانه کیست
  5. شمارهٔ ۳۴۰گریه بیقرار پیدا نیست
  6. شمارهٔ ۳۴۱رفت از پیر و جوان طاقت و کس پیدا نیست
  7. شمارهٔ ۳۴۲به فکر خاطر ناشاد ما نیست
  8. شمارهٔ ۳۴۳ما را که سر عشرت و پروای طرب نیست
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.