پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۱

قبله عالم میخانه خم ابروها

گردش نرگس مستانه رم آهوها

سیر گلشن کن اگر تشنه دیدار خودی

آب از چشمه آیینه رود در جوها

عالم آواره شوقند چه خورشید و چه ماه

سوده پای فلک از شوق تو تا زانوها

دعوی این بس که ز کوشش همه رسوا شده ایم

حلقه در گوش کمان تو خم ابروها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۳خوش بهاری است قدح‌نوشی‌ها
  2. شمارهٔ ۱۱۴دل آیینه خانه زنبور
  3. شمارهٔ ۱۱۵می‌رسد مست شکوه کاهی‌ها
  4. شمارهٔ ۱۱۶بس که می‌ترسم از جدایی‌ها
  5. شمارهٔ ۱۱۷دوزخ اقلیم خودنمایی‌ها
  6. شمارهٔ ۱۱۸سرو شوخ من بیا تنها بیا غافل بیا
  7. شمارهٔ ۱۱۹عارضت گلدسته باغ نظر دارم بیا
  8. شمارهٔ ۱۲۰سیرگاه قدح کشان مهتاب
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.