پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۰۳

ذاتش به صفات می نماید

یا ذات به ذات می نماید

خواهد که نمایدت و گرنه

آئینه چرات می نماید

هر بی سر و پا که پیشت آید

شاه است و گدات می نماید

نقشی که خیال او نگارد

شیرین حرکات می نماید

خوش دُردی درد عشق می نوش

کاین درد دوات می نماید

هر جام حباب بر کف ما

پر آب حیات می نماید

در دیدهٔ سیدم نظر کن

کو نور خدات می نماید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۰۵خیال غیر خوابی می نماید
  2. غزل شمارهٔ ۷۰۶جسمی دارم که جان نماید
  3. غزل شمارهٔ ۷۰۷نوری که خدا به ما نماید
  4. غزل شمارهٔ ۷۰۸مرا هر دم خیالی رو نماید
  5. غزل شمارهٔ ۷۰۹عالم چو مثالی است که در آب نماید
  6. غزل شمارهٔ ۷۱۰هر که او عین ما به ما جوید
  7. غزل شمارهٔ ۷۱۱عاشق آن است که معشوق به جان می جوید
  8. غزل شمارهٔ ۷۱۲این و آن بود جمله آن گردید
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.