پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۰۱

نوش کن می که روحت افزاید

لب ساغر فتوحت افزاید

ذوق عمر عزیز اگر خواهی

باده وقت صبوحت افزاید

نوش کن جام می که نوشت باد

تا حیاتی چو نوحت افزاید

شرح علم بدیع ما دریاب

که بیان در شروحت افزاید

جرعهٔ جام نعمت الله نوش

تا از آن راح روحت افزاید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۰۳ذاتش به صفات می نماید
  2. غزل شمارهٔ ۷۰۴گهی عکس رخش جان می‌نماید
  3. غزل شمارهٔ ۷۰۵خیال غیر خوابی می نماید
  4. غزل شمارهٔ ۷۰۶جسمی دارم که جان نماید
  5. غزل شمارهٔ ۷۰۷نوری که خدا به ما نماید
  6. غزل شمارهٔ ۷۰۸مرا هر دم خیالی رو نماید
  7. غزل شمارهٔ ۷۰۹عالم چو مثالی است که در آب نماید
  8. غزل شمارهٔ ۷۱۰هر که او عین ما به ما جوید
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.