پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۸۱

مخزن اسرار سبحانی دل است

مظهر انوار ربانی دل است

دل بود آئینه گیتی نما

هفت هیکل را اگر خوانی دل است

جنت المأوای جان عاشقان

نزد سرمستان روحانی دل است

دل به دست آور در او دلبر بجو

خلوت دلدار گر دانی دل است

گوهر دریای بی پایان ما

باز جو گر طالب آنی دل است

دل بود گنجینهٔ گنج اله

نقد گنج و گنج سلطانی دل است

راز دل از دل بجو از دل بگو

نزد سید محرم جانی دل است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۸۳دردمندیم و دوا درد دل است
  2. غزل شمارهٔ ۲۸۴رند سرمست فارغ البال است
  3. غزل شمارهٔ ۲۸۵عشق است که وارسته ز نقصان و کمالست
  4. غزل شمارهٔ ۲۸۶ما را همه شب شب وصال است
  5. غزل شمارهٔ ۲۸۷خلوت من مقام رندانست
  6. غزل شمارهٔ ۲۸۸کار عشقست و کار ما آنست
  7. غزل شمارهٔ ۲۸۹گر جفا می کند وفا آنست
  8. غزل شمارهٔ ۲۹۰درد ار داری دوا همان است
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.