پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۳

نالهٔ دلسوز ما از ساز بلبل خوشتر است

زخم خار جور او از مرهم گل خوشتر است

راحت کلی و جزوی هر دو را خوش یافتیم

ذوق جزوی هست اما لذت کل خوشتر است

مردن از عشقش بسی خوشتر بود از زندگی

جام دُرد درد او از ساغر می خوشتر است

عود جان در مجمر دل می نهم بر آتشی

گرمی دلسوز عاشق از قرنفل خوشتر است

مجلس عشقست و ما سرمست و سید در نظر

درچنین گلشن نوای ما ز بلبل خوشتر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۴۵نور دل ماه ، نور عشق است
  2. غزل شمارهٔ ۲۴۶سرم سرگشتهٔ سودای عشق است
  3. غزل شمارهٔ ۲۴۷چشم مستش ترک عیاری خوش است
  4. غزل شمارهٔ ۲۴۸در محبت جان اگر بازی خوش است
  5. غزل شمارهٔ ۲۴۹عشق جانان در میان جان خوشست
  6. غزل شمارهٔ ۲۵۰نور روی او به او دیدن خوش است
  7. غزل شمارهٔ ۲۵۱چشمهٔ چشم ما پر آب خوش است
  8. غزل شمارهٔ ۲۵۲صورت و معنی به همدیگر خوش است
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.