پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۹۹

می و جامیم و جان و جانانه

شاه و دُستور و گنج و ویرانه

مهر و ماهیم و عاشق و معشوق

دل و دلدار و شمع و پروانه

در خرابات عشق نتوان یافت

چون من مست رند و دیوانه

خرقه بفروخته به جامی می

کرده سجاده وقف میخانه

به جز از عاشقی و میخواری

در جهان بهیچ پروانه

مستم و می به ذوق می نوشم

فارغ از آشنا و بیگانه

نعمت الله حریف و می در جام

گوشهٔ میفروش کاشانه

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۴۰۱درآ در مجلس رندان ببین این ذوق مستانه
  2. غزل شمارهٔ ۱۴۰۲عشق را خود حجاب باشد نه
  3. غزل شمارهٔ ۱۴۰۳در دو عالم جز یکی دانیم نه
  4. غزل شمارهٔ ۱۴۰۴جان ز جانان دریغ دارم نه
  5. غزل شمارهٔ ۱۴۰۵تا نقش خیال تو نگاریم به دیده
  6. غزل شمارهٔ ۱۴۰۶دیده تا نور روی او دیده
  7. غزل شمارهٔ ۱۴۰۷ما نقش خیال تو نگاریم به دیده
  8. غزل شمارهٔ ۱۴۰۸می نگارد نگار بر دیده
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.