پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۹۵

آفتابی تافته بر آینه

می نماید روی او هر آینه

روشنست آئینهٔ گیتی نما

حسن او پیدا شده در آینه

عشق در دورست از آن دوران او

دائماً باشد مدور آینه

آینه چون می نماید حسن او

مظهر ما او و مظهر آینه

دلبر سید بود آئینه ای

خود که دیده عین دلبر آینه

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۹۷تا خیال روی خوبش دیده ام در آینه
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۹۸ساقی بده آن می شبانه
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۹۹می و جامیم و جان و جانانه
  4. غزل شمارهٔ ۱۴۰۰درآمد ترک سرمستی که غارت می کند خانه
  5. غزل شمارهٔ ۱۴۰۱درآ در مجلس رندان ببین این ذوق مستانه
  6. غزل شمارهٔ ۱۴۰۲عشق را خود حجاب باشد نه
  7. غزل شمارهٔ ۱۴۰۳در دو عالم جز یکی دانیم نه
  8. غزل شمارهٔ ۱۴۰۴جان ز جانان دریغ دارم نه
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.