پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۹۴

تا ببیند روی خود در آینه

کرده پیدا خواب و درخور آینه

صورتش در آینه بنمود رو

گشته ز آن معنی مصور آینه

هر نفس جامی دهد ساقی مرا

بخشدم هر لحظه دیگر آینه

آینه با او نشسته روبرو

او تجلی کرده خوش بر آینه

روی او در آینه بیند عیان

هر که را باشد منور آینه

تا شود روشن تو را اسرار او

آینه بردار و بنگر آینه

ساغر می نوش کن شادی ما

نعمت الله را ببین در آینه

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۹۶همچو ما کیست در جهان تشنه
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۹۷تا خیال روی خوبش دیده ام در آینه
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۹۸ساقی بده آن می شبانه
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۹۹می و جامیم و جان و جانانه
  5. غزل شمارهٔ ۱۴۰۰درآمد ترک سرمستی که غارت می کند خانه
  6. غزل شمارهٔ ۱۴۰۱درآ در مجلس رندان ببین این ذوق مستانه
  7. غزل شمارهٔ ۱۴۰۲عشق را خود حجاب باشد نه
  8. غزل شمارهٔ ۱۴۰۳در دو عالم جز یکی دانیم نه
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.