پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

غزلیات

شمارهٔ ۴۰۲

دلا تا کی سر گفتار داری

طریق دیدن و کردار داری

ظهور ظاهر احوال خود را

ظهور ظاهر اظهار داری

اگر مشتاق دلداری و دایم

امید دیدن دلدار داری

ز دیدارت نپوشیدست دلدار

ببین دلدار اگر دیدار داری

مسلمان نیستی تا همچو گبران

ز هستی بر میان زنار داری

دلا تا چون سنایی در ره دین

طریق زهد و استغفار داری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۰۴یار اگر در کار من بیمار ازین به داشتی
  2. شمارهٔ ۴۰۵صنما آن خط مشکین که فراز آوردی
  3. شمارهٔ ۴۰۶ای راه تو را دلیل دردی
  4. شمارهٔ ۴۰۷تا معتکف راه خرابات نگردی
  5. شمارهٔ ۴۰۸زان خط که تو بر عارض گلنار کشیدی
  6. شمارهٔ ۴۰۹زهی پیمان شکن دلبر نکوپیمان به سر بردی
  7. شمارهٔ ۴۱۰دلم بردی و جان بر کار داری
  8. شمارهٔ ۴۱۱روی چو ماه داری زلف سیاه داری
همه‌ی غزلیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.