پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۴۴۱

از عکس رخش که تاب دارد

آیینه گلی در آب دارد

از خال، بیاض گردن او

صد نقطه ی انتخاب دارد

خواهد گردید کشته در عشق

سیماب چه اضطراب دارد؟

گنجایش یک نگه درو نیست

چشم تو ز بس که خواب دارد

از صبح چه غم چراغ ما را

پروانه ی آفتاب دارد

زنهار که از دکان ایام

آتش نخری که آب دارد!

هر چیز ازو سلیم پرسند

کلکم به زبان جواب دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۴۳در ره شوق، دل از بیم خطر می‌لرزد
  2. شمارهٔ ۴۴۴چنان به عشق تو دل با زمانه شک دارد
  3. شمارهٔ ۴۴۵به راه شوق، خضر جستجو چه می داند
  4. شمارهٔ ۴۴۶مژگان من وظیفهٔ خوناب می‌خورد
  5. شمارهٔ ۴۴۷ز خنده آب بقا را به تشنه شور کند
  6. شمارهٔ ۴۴۸خوش آنکه خسته دلان می ز جام ژرف کشند
  7. شمارهٔ ۴۴۹شد بناگوش، چو صبحم همه یکبار سفید
  8. شمارهٔ ۴۵۰قدح بر چشمهٔ خورشید در جوهر شرف دارد
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.