پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۴۴۴

چنان به عشق تو دل با زمانه شک دارد

که جنگ بر سر کوی تو با فلک دارد

چه غم ز صافی آواز خویش مطرب را

ز سنگ سرمه اگر مدعی محک دارد

حدیث هند و سیاهان دلفریب مپرس

که داغ لاله درین بوستان نمک دارد

زمانه مکتب اطفال گشته پنداری

که هرکه هست درو، شکوه از فلک دارد!

سلیم بر سر حرفی که وصف آل علی ست

چو نقطه باد سیه روی، هرکه شک دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۴۶مژگان من وظیفهٔ خوناب می‌خورد
  2. شمارهٔ ۴۴۷ز خنده آب بقا را به تشنه شور کند
  3. شمارهٔ ۴۴۸خوش آنکه خسته دلان می ز جام ژرف کشند
  4. شمارهٔ ۴۴۹شد بناگوش، چو صبحم همه یکبار سفید
  5. شمارهٔ ۴۵۰قدح بر چشمهٔ خورشید در جوهر شرف دارد
  6. شمارهٔ ۴۵۱اضطراب شعله را داغم به گلخن می‌دهد
  7. شمارهٔ ۴۵۲ز بس اندیشه از آشوب ملک جم، نگین دارد
  8. شمارهٔ ۴۵۳بلبل ما ناله بر آهنگ غربت ساز کرد
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.