پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۴۳۶

دیگر بهار شد که هوا گلفشان شود

دامن ز خون دیده پر از ارغوان شود

صد برگ شد ز فیض هوا هر گل زمین

سیر چمن نصیب همه دوستان شود!

چون سبزه، پاشکسته ی این باغ دلکشیم

چندان نشسته ایم که فصل خزان شود

در هر مقام، خضر ره ما به صورتی ست

گه می فروش گردد و گه باغبان شود

حاسد فسرده است ز پیری خود سلیم

شاید ز فیض این غزل ما جوان شود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۳۸گل ز بویت در گلستان لاف شاهی می‌زند
  2. شمارهٔ ۴۳۹کاروانی دگر از مصر هوس می‌آید
  3. شمارهٔ ۴۴۰عنان شکوه را در بزم او دست ادب پیچد
  4. شمارهٔ ۴۴۱از عکس رخش که تاب دارد
  5. شمارهٔ ۴۴۲چشم خود بگشا حدیث خوش نگاهی می‌رود
  6. شمارهٔ ۴۴۳در ره شوق، دل از بیم خطر می‌لرزد
  7. شمارهٔ ۴۴۴چنان به عشق تو دل با زمانه شک دارد
  8. شمارهٔ ۴۴۵به راه شوق، خضر جستجو چه می داند
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.