پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۴

مراست نام علی بهر جسم و جان تعویذ

نیافتم به از این نام در جهان تعویذ

همین مراست نه تعویذ بلکه هست این نام

برای هر یک از افراد انس و جان تعویذ

همین نه خلق زمین راست حرز بلکه بود

برای هر یک از اهل نه آسمان تعویذ

نبود هیچ جز این نام آنچه بنوشتند

برای خویش رسولان پاکجان تعویذ

چه باک دارد از این نام پاک تا دارد

صغیر از پی حفظ تن و روان تعویذ

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۶دوشین بگوش دلم‌ آمد ز مرغ سحر
  2. شمارهٔ ۲۶۷روزی ار غم برود نیست مرا یار دگر
  3. شمارهٔ ۲۶۸پیر گشتیم و دل از عشق جوانست هنوز
  4. شمارهٔ ۲۶۹رهد ز زلف تو دل در بر من آید باز
  5. شمارهٔ ۲۷۰یار عاشق‌کش ما دوش به صد عشوه و ناز
  6. شمارهٔ ۲۷۱دل برگرفته ایم از این خلق بوالهوس
  7. شمارهٔ ۲۷۲قبله ی عشاق طاق ابروی یار است و بس
  8. شمارهٔ ۲۷۳خبر عشق ز هر دل بهوا بسته مپرس
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.