پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۵

اثنی عشری ز زاده‌یِ بوطالب

تا مهدی‌یِ منتظر امام غائب

حب همه را به خویش می‌دان واجب

تا فوز عظیمت رسد از هر جانب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷در صرف وجود فرق و تمییزی نیست
  2. شمارهٔ ۸عالم چو حباب و هستی‌یِ حق چو یَم است
  3. شمارهٔ ۹از حق چون بنای ملک در تنظیم است
  4. شمارهٔ ۱۰چون شاهد ما بخود نمائی برخاست
  5. شمارهٔ ۱۱گوید همه چیز و هر کسی حق با ماست
  6. شمارهٔ ۱۲معشوق چنانکه جاذب عشاق است
  7. شمارهٔ ۱۳تا دل نشود بریده از دلخواهت
  8. شمارهٔ ۱۴ای آنکه دو عالم است احیا ز دمت
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.