صفی علیشاه
شمارهٔ ۱۴
ای آنکه دو عالم است احیا ز دمت
اشیا همه ریزهخوار خوانِ نِعَمَت
با آنکه نرفت جز برحمت قلمت
عصیان مرا چه قدر پیش کرمت
صفی علیشاه
ای آنکه دو عالم است احیا ز دمت
اشیا همه ریزهخوار خوانِ نِعَمَت
با آنکه نرفت جز برحمت قلمت
عصیان مرا چه قدر پیش کرمت
دربارهی صفی علیشاهمیرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفیعلیشاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمتاللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سدههای اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.