پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

ای آنکه ز حقّی به رسالت مبعوث

شد ذات قدیم از تو پیدا به حدوث

تو شافع جرم بوالبشر باش که هست

بر ما ز پدر گناهکاری موروث

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲یک نکته بگویمت به تحقیق بسنج
  2. شمارهٔ ۲۳گویم سخنی نه از ره نفس و مزاج
  3. شمارهٔ ۲۴زان پیش که منهدم شود کاخ مزاج
  4. شمارهٔ ۲۵صوفی که فِکَندَ از تن و سرخرقه و تاج
  5. شمارهٔ ۲۶یا‌رب به نبی خدیو ملک و معراج
  6. شمارهٔ ۲۷ای آنکه منزهی ز ترکیب و ز زوج
  7. شمارهٔ ۲۸ساقی قدحی که او بود صیقلِ روح
  8. شمارهٔ ۲۹ای آنکه رود بقالب از امر تو روح
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.