پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

زان پیش که منهدم شود کاخ مزاج

کن نفس خود از سرای ترکیب اخراج

تا نگذری از کمان افلاک چو تیر

بر تیر بلای دهر باشی آماج

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶یا‌رب به نبی خدیو ملک و معراج
  2. شمارهٔ ۲۷ای آنکه منزهی ز ترکیب و ز زوج
  3. شمارهٔ ۲۸ساقی قدحی که او بود صیقلِ روح
  4. شمارهٔ ۲۹ای آنکه رود بقالب از امر تو روح
  5. شمارهٔ ۳۰ای لعل لب تو معجز خضر و مسیح
  6. شمارهٔ ۳۱بی‌مهر علی که هست میزان فلاح
  7. شمارهٔ ۳۲ای آنکه مقلب مسائی و صباح
  8. شمارهٔ ۳۳هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.