صفی علیشاه
شمارهٔ ۳۰
ای لعل لب تو معجز خضر و مسیح
گه زنده برمز میکنی گاه صریح
با هم نبود لطیف و خوش ، قند و نمک
جز در سخنت که هست شیرین و ملیح
صفی علیشاه
ای لعل لب تو معجز خضر و مسیح
گه زنده برمز میکنی گاه صریح
با هم نبود لطیف و خوش ، قند و نمک
جز در سخنت که هست شیرین و ملیح
دربارهی صفی علیشاهمیرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفیعلیشاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمتاللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سدههای اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.