صفی علیشاه
شمارهٔ ۳۱
بی‌مهر علی که هست میزان فلاح
سودی ندهد به هیچکس علم و صلاح
تا باب نجات بر تو گردد مفتوح
از نام علی بدست آور مفتاح
صفی علیشاه
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۳هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح
- شمارهٔ ۳۴ای ماه من ای نگار شیرین‌پاسخ
- شمارهٔ ۳۵یغمای نگاه بین که آن دلبر شوخ
- شمارهٔ ۳۶از آنکه بجز توأم پناهی نبود
- شمارهٔ ۳۷ما را سر ملک و فکر شاهی نبود
- شمارهٔ ۳۸زین منزل جسم عاقبت نقل بود
- شمارهٔ ۳۹بر ما اگر ابلهی بناگاه زند
- شمارهٔ ۴۰گر کار جهان بوفق دلخواه نشد
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.