صفی علیشاه
شمارهٔ ۳۸
زین منزل جسم عاقبت نقل بود
وین دیده شود نه قصه و نقل بود
جائیکه بزور نی بدلخواه برند
بی‌ترس کسی رود که بی‌عقل بود
صفی علیشاه
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۰گر کار جهان بوفق دلخواه نشد
- شمارهٔ ۴۱آنانکه بمعرفت مسلم بودند
- شمارهٔ ۴۲آنانکه براه عقل و برهان رفتند
- شمارهٔ ۴۳گر کار جهان به میل ما ساز نشد
- شمارهٔ ۴۴یا‌رب غلطم فزون ز مقدار بود
- شمارهٔ ۴۵کس خاطر من بیارئی شاد نکرد
- شمارهٔ ۴۶یا‌رب چو من ار گناهکاری باشد
- شمارهٔ ۴۷ای آنکه بجز تو هرگزم یار نبود
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.