پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۴۳

گر کار جهان به میل ما ساز نشد

ور باب مرادمان به رخ باز نشد

تسلیم شویم و ترک تدبیر کنیم

تدبیر ندارد آنچه ز آغاز نشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵کس خاطر من بیارئی شاد نکرد
  2. شمارهٔ ۴۶یا‌رب چو من ار گناهکاری باشد
  3. شمارهٔ ۴۷ای آنکه بجز تو هرگزم یار نبود
  4. شمارهٔ ۴۸ای آنکه بجز تو یار و همراز نبود
  5. شمارهٔ ۴۹یا‌رب همه عالم به پناهی نازند
  6. شمارهٔ ۵۰ای آنکه دل شکسته جای تو بود
  7. شمارهٔ ۵۱زاهد که مواعظش بجز نیش نبود
  8. شمارهٔ ۵۲ای برتر از آنکه برتو ادراک رسد
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.