پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۳۵

یغمای نگاه بین که آن دلبر شوخ

چیزی نگذاشت دیگر از بهر شیوخ

عقل و دل و دین به جمله ای شد غارت

علم و عمل از اشاره‌ای شد منسوخ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷ما را سر ملک و فکر شاهی نبود
  2. شمارهٔ ۳۸زین منزل جسم عاقبت نقل بود
  3. شمارهٔ ۳۹بر ما اگر ابلهی بناگاه زند
  4. شمارهٔ ۴۰گر کار جهان بوفق دلخواه نشد
  5. شمارهٔ ۴۱آنانکه بمعرفت مسلم بودند
  6. شمارهٔ ۴۲آنانکه براه عقل و برهان رفتند
  7. شمارهٔ ۴۳گر کار جهان به میل ما ساز نشد
  8. شمارهٔ ۴۴یا‌رب غلطم فزون ز مقدار بود
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.