پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۳۳

هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح

زین ورطه بود ولای ملاح فلاح

خواهی اگر آوری بکف گوهر عشق

در بحر ولایت علی شو سباح

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵یغمای نگاه بین که آن دلبر شوخ
  2. شمارهٔ ۳۶از آنکه بجز توأم پناهی نبود
  3. شمارهٔ ۳۷ما را سر ملک و فکر شاهی نبود
  4. شمارهٔ ۳۸زین منزل جسم عاقبت نقل بود
  5. شمارهٔ ۳۹بر ما اگر ابلهی بناگاه زند
  6. شمارهٔ ۴۰گر کار جهان بوفق دلخواه نشد
  7. شمارهٔ ۴۱آنانکه بمعرفت مسلم بودند
  8. شمارهٔ ۴۲آنانکه براه عقل و برهان رفتند
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.