پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۲۹

ای آنکه رود بقالب از امر تو روح

از نورِ تو صَدرِ اَهلِ معنیٰ مشروح

بر قلب صفی ز فتح بابت چه عجب

کابواب معارف تو گردد مفتوح

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱بی‌مهر علی که هست میزان فلاح
  2. شمارهٔ ۳۲ای آنکه مقلب مسائی و صباح
  3. شمارهٔ ۳۳هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح
  4. شمارهٔ ۳۴ای ماه من ای نگار شیرین‌پاسخ
  5. شمارهٔ ۳۵یغمای نگاه بین که آن دلبر شوخ
  6. شمارهٔ ۳۶از آنکه بجز توأم پناهی نبود
  7. شمارهٔ ۳۷ما را سر ملک و فکر شاهی نبود
  8. شمارهٔ ۳۸زین منزل جسم عاقبت نقل بود
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.