صفی علیشاه
شمارهٔ ۲۵
صوفی که فِکَندَ از تن و سرخرقه و تاج
بازار اناالحقش بحق یافت رواج
تن بر سَرِ دار، خودنمائی است مبر
شو پنبهیِ عشق را نهانی حلاج
صفی علیشاه
صوفی که فِکَندَ از تن و سرخرقه و تاج
بازار اناالحقش بحق یافت رواج
تن بر سَرِ دار، خودنمائی است مبر
شو پنبهیِ عشق را نهانی حلاج
دربارهی صفی علیشاهمیرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفیعلیشاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمتاللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سدههای اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.