پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۲۶

یا‌رب به نبی خدیو ملک و معراج

یا‌رب بعلی که ز انما دارد تاج

چون تا بکنون نکرده‌ای بازمکن

بر خلق ز هیچ ره صفی را محتاج

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸ساقی قدحی که او بود صیقلِ روح
  2. شمارهٔ ۲۹ای آنکه رود بقالب از امر تو روح
  3. شمارهٔ ۳۰ای لعل لب تو معجز خضر و مسیح
  4. شمارهٔ ۳۱بی‌مهر علی که هست میزان فلاح
  5. شمارهٔ ۳۲ای آنکه مقلب مسائی و صباح
  6. شمارهٔ ۳۳هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح
  7. شمارهٔ ۳۴ای ماه من ای نگار شیرین‌پاسخ
  8. شمارهٔ ۳۵یغمای نگاه بین که آن دلبر شوخ
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.