پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۲۱

ای آنکه به هر غمی توئی یار و مغیث

نالم به تو از وساوس نفس خبیث

گوش دل من به نطق خود کن شنوا

تا نشنوم از غیر تو یک بار حدیث

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳گویم سخنی نه از ره نفس و مزاج
  2. شمارهٔ ۲۴زان پیش که منهدم شود کاخ مزاج
  3. شمارهٔ ۲۵صوفی که فِکَندَ از تن و سرخرقه و تاج
  4. شمارهٔ ۲۶یا‌رب به نبی خدیو ملک و معراج
  5. شمارهٔ ۲۷ای آنکه منزهی ز ترکیب و ز زوج
  6. شمارهٔ ۲۸ساقی قدحی که او بود صیقلِ روح
  7. شمارهٔ ۲۹ای آنکه رود بقالب از امر تو روح
  8. شمارهٔ ۳۰ای لعل لب تو معجز خضر و مسیح
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.