پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۲۲

یک نکته بگویمت به تحقیق بسنج

گر عاقل و کاملی مرنجان و مرنج

رنجاندن خلق و رنجشت از طمع است

بگذر ز طمع که این به است از صد گنج

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴زان پیش که منهدم شود کاخ مزاج
  2. شمارهٔ ۲۵صوفی که فِکَندَ از تن و سرخرقه و تاج
  3. شمارهٔ ۲۶یا‌رب به نبی خدیو ملک و معراج
  4. شمارهٔ ۲۷ای آنکه منزهی ز ترکیب و ز زوج
  5. شمارهٔ ۲۸ساقی قدحی که او بود صیقلِ روح
  6. شمارهٔ ۲۹ای آنکه رود بقالب از امر تو روح
  7. شمارهٔ ۳۰ای لعل لب تو معجز خضر و مسیح
  8. شمارهٔ ۳۱بی‌مهر علی که هست میزان فلاح
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.