پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۷

در صرف وجود فرق و تمییزی نیست

وز غیر که منفی اَست پرهیزی نیست

یعنی نَبُوَد خدایرا مثل و شریک

هستی همه اوست غیرِ او چیزی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹از حق چون بنای ملک در تنظیم است
  2. شمارهٔ ۱۰چون شاهد ما بخود نمائی برخاست
  3. شمارهٔ ۱۱گوید همه چیز و هر کسی حق با ماست
  4. شمارهٔ ۱۲معشوق چنانکه جاذب عشاق است
  5. شمارهٔ ۱۳تا دل نشود بریده از دلخواهت
  6. شمارهٔ ۱۴ای آنکه دو عالم است احیا ز دمت
  7. شمارهٔ ۱۵در خُلق و خویش خُلق نکو ممتحن است
  8. شمارهٔ ۱۶الله که هر شکسته را دل سوی اوست
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.